İğde ağaçları; darmadağınık, eğri büğrü ve dikenlidir. Yakılmak için de pek tercih edilmezler. İğde; kıraç toprakların, boz toprakların ağacıdır çünkü efsaneye göre iğde cezalandırılmış bir ağaçtır. Efsaneye göre Nemrut, Hazreti İbrahim’i ateşe atmaya karar verince, adamları ateşin yakılabilmesi için odun toplamaya başlarlar. Pek çok ağaç bu iş içinyanmaya gönülsüzdür. Çünkü kendilerinin yanması İbrahim’in yanması, İbrahim’in yanması kendilerinin yanmasıdır. Ateşin büyük olması için odun toplayıcılar uzun ve düzgün ağaçları tercih ederler. Ozamanlar uzun ve pürüzsüz olan iğde ağacı bu işe gönüllü olarak talip olur. Çevredeki iğde ağaçlarını keserek ateşe atarlar. Bir ara ateş o kadar büyür ki Hz. İbrahim’i atmak için yanına yaklaşamazlar. Bunun üzerine bir mancınık hazırlanır ve İbrahim’i onunla ateşe atarlar. İbrahim’in düştüğü yer gül bahçesi, ateş göl ve odunlar da balık olur. İlahi güçle kurtulan Hazreti İbrahim, iğde ağacının gönüllü olduğu için Allaha yalvarmış ve bu ...
Yorumlar
Yorum Gönder